Atelier voor kunstzinnige Expressie

“Schilderen is soms een feest, soms een worsteling en soms allebei, en daarom kan ik het niet laten” (Cees Lodder)

De interesse voor creatieve & kunstzinnige expressie is bij mij gewekt toen ik 15, 16 jaar was. Ik had het geluk een onderwijzer/kunstenaar Bert Kiviet te treffen die voor mij van wezenlijk belang is geweest. In mijn vrije tijd was ik vaak bij deze leraar in het leslokaal om vrij beeldend werk te maken.

Een aantal jaren later heb ik teken- en schilderles genomen bij Jaap Sax , een landschap- en stilleven schilder te Bergen (jaren ’60). In die periode ben ik ook begonnen met een vakopleiding creatieve vorming en vond vervolgens een baan als leerkracht expressievakken in jeugdwerk en onderwijs (jaren ’70).
Naast mijn werk als leerkracht behaalde ik mijn lesbevoegdheid tekenen voor het lager onderwijs en een creatief pedagogisch, didactische bevoegdheid aan de Kunstacademie in Groningen.
Daarna volgde ik een 2-jarige opleiding keramische werkvormen en een training grafische technieken op het grafisch centrum ook in Groningen.

Gedurende die opleidingen schilderde ik veel, schoolde me zelf en exposeerde eigen werk.
Mijn vroegere werk is verstild van kleur en voorstelling, veel landschappen in aardkleuren en soms voorwerpen en figuren die een vervreemdend effect gaven.
Ook in het teken- en grafiekwerk had ik duidelijk een hang naar romantiek zichtbaar met uitstapjes naar een soort magisch realisme.

Toen ik 37 jaar was (1980) werd ik aangesteld als art-therapeut.
Zes jaar later studeerde ik af aan Centrum voor Expressie en Therapie in Amsterdam.
Deze opleiding is voor mij van grote betekenis geweest met name met betrekking tot mijn beeldend werk nu. Het was voor mij de aanzet tot vrijer, spontaner en meer vanuit de verf het beeld te laten ontstaan. Mede daardoor heb ik me zelf meer ruimte gegeven om vrij en pretentieloos te experimenteren en me zelf niet vast te laten zetten door een vooropgezet plan.

De afgelopen 20 jaar ben ik met vlagen actief geweest op het gebied van schilderen, tekenen en beeldhouwen, heel weinig geëxposeerd en veel andere vaardigheden ontwikkeld. Vooral de laatste 5 jaar ben ik consequenter eigen werk gaan maken en deelgenomen aan exposities.
Tekenen blijft voor mij een belangrijke vaardigheid ik wil dat blijven ontwikkelen. Het is studie, het is mijn grenzen verleggen, het is een rustpunt.
Toch gebruik ik de tekening niet meer als concept voor een schilderij, soms wel als startpunt. Als ik schilder gebeurt er altijd iets anders dan ik verwacht of had bedacht. Kennelijk zoek ik die tegenpolen: een feest > een worsteling of juichen > balen.

Ik wil een schilder citeren waarbij ik wat werkwijze en instelling betreft veel overeenkomsten zie. Jan Sierhuis (expressionist) die zegt het volgende:

“Als het schilderij me niet bevalt, dan breek ik er doorheen. Ik breek als het ware door mezelf heen.”
“Het is moeilijk om een rigoureus einde te maken aan iets dat op het doek staat.
Toch moet je dat juist doen! Je moet keihard door je eigen maniërisme heen breken.”

In mijn werk staan soms thema’s en symbolen centraal weergegeven in vele lagen verf, contouren, krassen en rafelige lijnen.

Werkwijze:
Enkel spontaan opgezette lijnen in krijt of houtskool, mijn handen maken contact door te bewegen en te zoeken.
Niet wachten, niet aarzelen, in beweging blijven.
Met enkele penseelstreken is de basis gelegd en vandaar uit nemen lijnen, kleuren en structuren het over. Laag over laag durven schilderen, weg-schilderen, maniertjes overboord gooien.
Zo zet ik in het licht wat kort daarvoor verborgen was zodat het gaat behoren tot mijn dagelijks leven.